در نخستین کارگاه آموزشی جشنواره قصه گویی با حضور ساره قصیر مطرح شد:

عملیات قصه گویی از قلب شروع و سپس به ذهن می رسد

1398/09/28

نخستین کارگاه آموزشی بیست و دومین جشنواره بین المللی قصه گویی سه شنبه 26 آذر، با موضوع «قصه گویی به منظور تاثیر بر روح و جان» با حضور دکتر ساره قصیر از لبنان و نسرین سجادیان، مدیرکل آموزش و پژوهش کانون برگزار شد.

به گزارش ستاد خبری، این کارگاه قصه گویی با آموزش ساره قصیر از لبنان و استقبال تعداد زیادی از اولیاء تربیتی، قصه گویان و علاقمندان از داخل و خارج از کشور، صبح امروز سه شنبه ساعت ۱۰ در سالن کنفرانس دو برگزار شد.
نسرین سجادیان، مدیر بخش علمی جشنواره بین المللی قصه گویی توضیحات کوتاهی درباره این نشست ارائه داد و از ساره قصیر برای حضور در کارگاه دعوت کرد.
ساره قصیر پیش از شروع آموزش از همه درخواست کرد که هیچ وسیله ای در دست نداشته باشند و صرفاً تمرینات مورد نظرش را انجام دهند.
بخشی از تمرینات این استاد با تشکیل شدن دایره ای از شرکت کنندگان به دور هم و انجام تمرین های لامسه شروع شد.
در ادامه شرکت کنندگان با صدای بلند جمله «یکی بود یکی نبود» را با آوای حیوانات مختلف بیان کردند.
او در ادامه درباره اهمیت قصه توضیح داد: هر کدام از ما حرکات جسم، روح و احساسات مختلفی داریم و هر کدام از ما باید به قصه های کودکی مان برگردیم. اگر از شما بپرسند که از خودتان بگویید، قطعاً به قصه ای می رسیم. قصه باید به دل بنشیند اما هر قصه ای به دل نمی نشیند.
قصیر افزود: قصه و قصه گو باید در نشستن قصه بر جان مخاطب موثر باشد. این مساله مهم به دو عامل نحوه اجرای قصه گو و نیز مضمون قصه برمی گردد.
او در ابتدا به آموزش اجرای موثر قصه گو پرداخت و در این باره تاکید کرد: چشم دل، ارتباطی مهم بین قصه گو و مخاطب است. عضلات اطراف چشم در این انتقال حس نقش مهمی دارد. چشم مجرای اولیه ارتباط است. متاسفانه اغلب قصه گویان از چشم هایشان حین قصه گویی بی بهره می مانند. این چشم ها شیشه ای است. عملیات قصه گویی از قلب شروع و سپس به ذهن می رسد. متاسفانه قصه گویان همه جزئیات را حفظ می کنند و به خاطر می سپارند، اما حس نمی کنند. ما باید قصه را مانند کودکی که دوستش داریم و او پرورش داده ایم، در نظر بگیریم.
این کارشناس در ادامه گفت: قصه گو به شیوه ای که نویسنده قصه را نوشته می خواند، در حالیکه قصه گو باید قصه را از قلم و کاغذ رها کند. قصه در حین گویش باید از قالب نوشتاری جدا شود.

ساره قصیر با این باور که هر قصه تحت تاثیر روحیه قصه گو و انتقال سینه به سینه تغییر می کند، شرکت کنندگان را به قصه گویی برای یکدیگر دعوت کرد. او تاکید کرد: هر قرد و قصه گو دایره ای دارد ‌و باید مساحت دایره اش را با مساحت دایره فرد دیگر اشتراک دهد. این شیوه در بخش های مختلف زندگی اهمیت دارد.
قصیر در بخش دیگری از این کارگاه به عنوان مثال برای حضار قصه ای تعریف و در خلال این قصه به اهمیت توصیف جزئیات در قصه گویی تاکید کرد. او اشاره کرد: قصه گو باید حیرت انگیز باشد، طوری که مخاطبان هر لحظه در صدد تشویق قصه گو برآیند.
او در پایان تاکید کرد: جسمتان را در حین قصه گویی آزاد کنید. بدن قصه گو باید متحد و یکپارچه حرکت کند، نه اینکه یک بخش خاصی از بدن جلوتر و برجسته تر از بخش های دیگر باشد. باید بیش از هر عاملی به حرکات دست هایمان مسلط باشیم. کل حرکات بدن باید مثل ریتم موسیقی هماهنگ باشد.
در پایان شرکت کنندگان سوالات خود را مطرح کردند و ساره قصیر بعد از پاسخگویی جلسه کارگاه را به پایان رساند.
یادآور می شود؛ بیست‌ودومین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی از 26 تا 30 آذر 1398 در مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان واقع در خیابان حجاب تهران برگزار می‌شود.